Ubistva i progoni Bošnjaka južno od Doboja

evidentirani i značajniji ratni zločini četnika tokom agresije

Ubistva i progoni Bošnjaka južno od Doboja

PostPostao/la MIRADOF » Uto tra 15, 2014 12:06 am

windows7sevn.org Facebook Share
Udruženje građanja Galerija ubijenih života objavljuje eksluzivne podatke o stradanju civila južno od grada Doboja.

Ubistva i progoni Bošnjaka južno od Doboja

Ovo je sjećanje na 18. juni 1992., dan stradanja stanovništva južnih dobojskih naselja Pridjel Gornji, Ševarlije i Potočani (u daljem tekstu PŠP). Punih je 13 godina od tog krvavog dana, najcrnjeg u historiji ovih naselja, kada su ubijana 53 civila a preko 400 zatvoreno u podrume kasarne Ševarlije. Naselja su po Daytonskom sporazumu pripala srpskom entitetu pa se stradanja ovog napaćenog stanovništva pokušava umanjiti, zanemariti i zaboraviti. Donosimo spisak svih ubijenih i spisak 140 bošnjačkih civila zatvaranih po srpskim logorima Posavine.


Ultimatum
Srpski ulitimatum muslimanskom stanovništvu podozrenskih naselja smještenih na desnoj obali r. Bosne uzvodno od ušća rijeke Usore (vidi mapu) da preda nepostojeće oružja, je objavljen 3.maja 1992. Nejač Pridjela Gornjeg (Pridjel Donji je srpsko naselje) je istog dana evakuisana na područje južno-dobojske i tešanjske općine a stanovništvo Ševarlija i Potočana je i dalje ostalo kod svojih kuća. Gledano strategijski, odbraniti ova naselja od srpskog agresora u tom momentu je bilo nemoguće, čak i za profesionalne vojne jedinice a kamoli nenaoružan i neorganiziran narod. Loš geografski položaj (okruženost agresivnim ozrenskim Srbima sa svih strana), postojanje vojnih magacina u srcu ovih naselja (Kasarna Ševarlije) i velikog vojnog podzemnog skladišta municije u Potočanima, nepostojanje nijednog mosta preko r. Bosne, nenaoružanost, unutrašnja razjedinjenost, nespremnost drugih KŠ susjednih mjesta da pomognu i mnoštvo drugih razloga. Lokalna vlast Pridjela Gornjeg se podijelila na odluci da li predati oružje (72 cijevi: 16 pušaka, 5 dvocijevki i 49 pištolja, bez municije), ostati i braniti se ili zajedno s tim oružjem forsirati rijeku Bosnu, pa se kasnije vratiti i osloboditi svoja naselja i imanja. Zadnjeg dana ultimatuma, 8. maja 1992., većina mlađih ljudi, je s oružjem forsirala rijeku Bosnu osnovavši istog dana u izbjeglištvu dvije vojne jedinice: u mjestu Lepenica ''Samostalni vod Pridjel'' i u tešanjskom mjestu Medakovo, vojnu jedinicu veličine čete (nenaoružana). Dio naroda koji ostao u Pridjelu Gornjem je na kraju predao oružje agresoru (32 cijevi) a agresor mu garantovao ''sva ljudska prava kao i srpskom staonovništvu''. Stanovništvo Ševarlija i Potočana je ostavši kod svojih kuća takođe predalo oružje agresoru (sve stalo u 2 šatorska krila) da bi tako cjelokupno stanovništvo PŠP ostalo u jednom velikom srpskom logoru, totalno nezaštićeno i nenaoružano. Sve do konačnog protjerivanja ta tri naselja su bila jedan svojevrstan logor u kom narod čuvao svoju imovinu dok dođe vrijeme da bude opljačkana i obrađivao svoja polja znajući da nema pravo na žetvu. Puno je ljudi nastradalo u tom periodu.

Život pod okupacijom

Život pod okupacijom je bio tužan, bez osnovnih ljudskih prava. Kretanje je bilo ograničeno kako vremenski tako i teritorijalno. Nije se smjelo kretati u grupama, bilo kakav skup se morao unaprijed najaviti i biti odobren od agesora. Prvog dana isključene telefonske linije nikad nisu proradile pa narod nije mogao komunicirati sa ostalim svijetom. Jedino dozvoljeno bilo, a i to u određeno vrijeme, obrađivanje zasijanih njiva i vrtova u kojima narod neumorno radio bez obzira na predosjećaj da žetve neće biti. Narod ovih okupiranih naselja je bio totalno blokiran sa svih strana, sjeverno, zapadno i južno naoružanim srpskim naseljima a zapadno rijekom Bosnom do čijih kontrolisanih obala ležalo polje dužine oko 1 kilometra.
Nekoliko primjera ilustruje ponižavajući položaj muslimanskog stanovništva u tih 45 dana do konačnog protjerivanja koje započelo 17. 06. 1992.god.
Nakon samo nekoliko dana Srpska tržišna inspekcija je globila Mahmutović Hasana, šefa prodavnice mješovite robe ''Izbor'' Doboj, sa 500 DM zato što je u huminatirne svrhe predao jednu količinu prehrambenih proizvoda ''Merhametu'' u Mravićima dana 6. maja 1992.
Istražni sudija po imenu Željko, uz pomoć Blagojević Stanka i Kršić Mileta ubirali porez od naroda na ime društvenog prihoda. Oduzimali su dizel auta tvrdeći da je to za potrebe JNA. Tako su uvaženom pridiljskom imamu Ibrahimu ef. Joldiću oduzeli novo auto, mještanu Pridjela Gornjeg Hodžić Nijazu su oduzeli novo auto, bivšem kapetanu JNA Skulić Redži iz Pridjela Gornjeg su oduzeli auto, Letić Adilu iz Ševarlija su oduzeli auto mercedes te još jedan kombi. Hodžić Atifu iz Pridjela su na ime restorana ''Irma'' naplatili porez od 32 miliona dinara ili 100 DM.
Srpska policija (Srbi iz susjednih naselja) je vršila stalne patrole kroz muslimanska naselja. A povremeno su uniformisani patrolirali čak predsjednik i potpredsjednik SDS-a Doboj, Ljubičić Drago i Gligorić Tihomir.
Kretati se smjelo samo po danjem svjetlu od 8:00 do 16:00 sati a noću nikako. Narod se po komšilucima skupljao i spavao zajedno u jednoj kući uz stalni strah i napetost. Mnoge su kuće zjapile prazne, nezaključane i potpuno otvorene. U toku maja je netragom nestao mještanin Ševarlija Jupić Mehmeda Kasim u rejonu srpskog naselja Jabučić Polje – Trbuk gdje mu se izgubio svaki trag i još se ništa ne zna. U Doboju nestao Hodžić Mehmeda Rifat koji početkom maja odveden u nepoznatom pravcu sa radnog mjesta iz Apatinske pivare Doboj. To se isto desilo Grahić Bećira Ismetu, novinaru iz Pridjela Gornjeg. Mještanin Pridjela Gornjeg, Hodžić Rame Mehmed je u jakoj želji da se iz izbjeglištva vrati svojoj kući u okupirani Pridjel izgubio život utopivši se u rijeci Bosni u predjelu Otočica. To je bilo 02.juna 1992.godina. Starica Letić Huse Hasiba je umrla u svojoj kući potpuno sama što se sigurno ne bi desilo u normalnim vremenima. U Doboju je ubijen Osmanbegović Mustafe Mustafa u nepoznatim okolinostima a nešto kasnije i Jupić Saliha Samil koji sahranjen na mezarju Humka iznad Gradine Doboj.
Unutra samih blokiranih naselja nije bilo velikih dramatičnih događaja sve do 05. juna 1992. kada je u Ševarlijama ranjen jedan srpski policajac. Ranili su ga borci TO Doboj iz rejona Mravića sa ade na rijeci Bosni lociranoj ispod Mravićke gradine. Tada je u PŠP uveden policijski sat i ograničeno kretanje na samo 3 sata, od 8:00 do 11:00. Tog dana je uveden poljski telefon u jednoj kući za kontakt sa centralom SDS-a (Gligorić Gojko) u Pridjelu Donjem.
Dana 09. juna 1992. god. mještani Pridjela Gornjeg Grahić Ibrahim i Skulić Halil su uhapšeni u Doboju bez vidnog povoda (u vrijeme dozvoljenog kretanja) i zatvoreni prvo u logor SČC Doboj a zatim logor Perčin disko na Ušću. Tih dana je u Doboju takođe uhvaćen i zatvoren Grahić Šabana Husein (logor Bare), a takođe su uhapšeni Hodžić Ibrahima Ramo (ubijen), starac Smajlović Sulje Agan i starica Grahić Fatima, majka novinara Grahić Ismeta.
Dana 15. juna 1992. god. Pridjel Gornji je imao svadbu, jedinu u toku tog ljeta i posljednju za slijedećih 10-tak godina. Bila je to svadba Damira Mujića, sina uvaženog domaćina Mujić Alirizaha. Svadba se održavala na Muhtarovom brijegu, na brijegu u sastavu poznatog arheološkog nalazišta zvanog Kućišća. Ova svadba će biti zabilježena po tome što je bila ograničena na samo nekoliko sati, što je za nju dobijena specijalna dozvola srpskog okupatora, što ju obezbjeđivao broving sa 10 vojnika pridošlih iz Kasarne Ševarlije plus mnogo srpskih policajaca iz Pridjela Donjeg. Mještanima je dozvoljen kratak boravak na ovoj svadbi.

Dan ubistava i totalnog progona

Prve polovice juna 1992.god u dobojskom kraju je kiša padala i dan i noć. Vodostaj rijeke Bosne se bližio stogodišnjem vodostaju. A to bio jedini pravac moguće evakuacije. I upravo tada, na veliki vodostaj, dana 17.juna 1992., krenula hajka srpsko-četničkih snaga (Crvene beretke iz Srbije, Predini vukovi (Predrag Kujundžić), Jorgina grupa (Nikola Jorgić) itd.) na PŠP sa oko 3000 duša, sa svih strana. Nenaoružano stanovništvo Pridjela Gornjeg je spremno prihvatilo evakuaciju malim čamcem ispod ševarskog brda Hrdovac na mjestu rijeke zvanom Kulina ispod Gradine Mravići ostavljajući sve za sobom, dok se mještani Ševarlija i Potočana pokrenuli nešto sporije i neodlučnije.
Nezapamćena drama se desila tog četvrtka na Kulini, na malom čamcu prilikom prebacivanja naroda iz Ševarlija u Mraviće preko tako nabujale rijeke Bosne. Valovi naroda u agoniji da se domognu slobodne teritorije, nadolazili cijeli dan. Kad je srpska artiljerija iz Kasarne Ševarlije započela žestoko granatiranje čamca nastao je nezapamćen metež i haos. Dvoje poginulo: Begić Osmana Amela i Mehinović Mustafe Suad (1971) zvani Beneš te 6 ranjeno: Mujić Rame Fuad i Skulić Šabana Fehro iz Pridjela Gornjeg i Mahmutović Huseina Hajra, Mujkić Safeta Osman, Čanić Saliha Mihret zvani Burduš i Mlinarević Jusufa Kemal iz Ševarlija. Voda iz čamca se stalno morala grabiti. U jednom trenutku čamac se potopio te su ga borci Samostalnog voda Pridjel (taj vod egzistirao već 40 dana na lijevoj obali) nadljudskim naporima izvukli iz vode i ponovo osposobili. Evakuaciju su, štiteći i usmjeravajući narod prema slobodnoj teritoriji Tešnja i Maglaja, pomogli borci Armije BiH: 27 boraca Samostalnog voda Pridjel i 45 boraca Čete Mravići. Vijest o žestokom i brutalnom napadu srpsko-četničkih jedinica se širila paničnom brzinom i dodatno otežavala evakuaciju. Srpska pljačka svojih komšija je započela istovremeno sa hajkom, dok se ručkovi još nisu ni ohladili. Paleža kuća je najviše bilo u Potočanima.

Istog dana 400 civila, većinom stanovnika Ševarlija i Potočana, koji nisu na vrijeme izbjegli na čamac, je zarobljeno u podrume kasarne JNA u Ševarlijama, uz već ranije zatvorene civile maglajskog muslimanskog naselja Rječice Stare. Dan nakon zarobljavanja (19.juna 1992) djeca i žene su odvojene od muškaraca i s 3 kamiona odveženi na Sprečanski most u mjestu Poljice kod Željezničke stanice Doboj gdje su pušteni prema Gračanici. U logoru je nakon toga ostalo 120 Bošnjaka PŠP plus Bošnjaci Rječice Stare dok ih dvadesetak strpano u dobojske logore. Prisilno su tjerani na rad na ranije zasijanim muslimanksim poljima. Logor Ševarlije je nakon 56 dana raspušten (13. avgust 1992.) da bi svi logoraši bili prebačenu u druge srpske logore na području Posavine. Najveći broj je prebačen u modričke logore ''Pustara'' (PD Dr. Mujbegović) i ''Sportska dvorana'' Modriča.

Tokom rata je od srpskog terora na razne načine smrtno stradalo 70 civila, ne računajući umrle i borce Armije BiH. Ovom prilikom donosimo samo spisak 53 civila ubijena na dan 18.juna 1992. god. tačno prije 13 godina, abecednim redom odvojeno po naseljima:
PRIDJEL GORNJI
1. Džanić Alije Sakib (1958), ubijen pa bečen u nabujalu r.Bosnu
2. Džanić Huske Šefik (1947), mučki ubijen u rodnom mjestu
3. Džanić Ibrahima Ibro (1956), tokom hajke se utopio u nabujaloj vodi
4. Grahić Mehmeda Fehro (1944), mučki ubijen u rodnom mjestu
5. Grahić Mešina Omer (1937), mučki ubijen u rodnom mjestu
6. Grahić Muharema Hasan (1929), mučki ubijen u rodnom mjetu
7. Grahić Saliha Edhem (1924), mučki ubijen u rodnom mjestu
8. Hozić Agana Hajrudin Pudo (1947), mučki ubijen u rodnom mjestu
9. Hozić Malka (starica rođ. 1928), mučki ubijena u rodnom mjetu
10. Hozić Tahira Omer (starac od 82. god. rođ 1910. i bolestan) mučki ubijen u svom rodnom Pridjelu
11. Mrkanović Hanifa (staraca rođ. 1916.god.) mučki ubijena u rodnom mjestu
12. Mrkanović Ibrahima Avdo (starac rođ. 1912.god.) mučki ubijen u rodnom mjestu
POTOČANI
1. Ahmetović Omera Mehmedalija Dale, iskrižanog stomaka (u obliku krsta) ostavljen da umre
2. Ahmetović Rame Bego, ubijen hicem kroz usta
3. Čajić Huse Alema, mučki ubijena kod svoje kuće
4. Jupić Hasana Muharem, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
5. Jupić Muharema Mustafa, mučki ubijen u svom rodnom mjetu
6. Jupić Rame Mehmed, mučki ubijen u svom rodnom mjetu
7. Kadrić Safet, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
8. Letić Hasana Adem, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
9. Mešić Huse Esad, tokom hajke utopio se u nabujaloj r.Bosni
10. Mešić Huseina Sejdo, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
11. Mujadžić Mešina Mehmed, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
ŠEVARLIJE
1. Begić Mehe Smail, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
2. Begić Osmana Amela, od srpske granate na čamcu prilikom forsiranja r. Bosne
3. Čanić Mustafe Ibro (1936), mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
4. Čanić Mustafe Umihana, umrla prvi dan u podrumu logora Ševarlije
5. Durmić Omera Rašid, mučki ubijen u rodnom mjestu
6. Durmić Salke Smail, mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
7. Durmić Smaila Salih, mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
8. Fehrić Mehe Mustafa (1965), zaklan pa bačen u r. Bosnu
9. Fetić Osmana Abdulah, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
10. Fetić Sadika Salih, tokom hajke utopio se u nabujaloj r.Bosni
11. Hadžić Ahmeta Ibrahim Baja (1951), mučki ubijen u rodnom mjestu
12. Hadžić Envera Hamzalija, mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
13. Hadžić Muhameda Osman, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
14. Hajdić Saliha Refik, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
15. Hodžić Bećira Džemal, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
16. Hodžić Redže Nisvet, mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
17. Jupić Adema Omer, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
18. Jupić Avde Mujko, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
19. Jupić Hasana Kasim, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
20. Jupić Mujke Umka, mučki ubijena u svom rodnom mjestu
21. Mahmutović Selima Sabahudin, mučki ubijen pa zapaljen u štali Čanić Bege
22. Mehinović Agana Bahrija (1954), mučki ubijen u svom rodnom mjestu
23. Mehinović Agana Rukib (1938), mučki ubijen u svom rodnom mjestu
24. Mehinović Mustafe Suad (1971), od srpske granate na čamcu prilikom forsiranja r. Bosne
25. Mujkić Mahmuta Hajdo, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
26. Mujkić Mahmuta Izet (1960), mučki ubijen u svom rodnom mjestu
27. Mujkić Mahmuta Mahmut (1934) mučki ubijen u svom rodnom mjestu
28. Osmanbegović Alije Fikret, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
29. Sinanović Mehe Fikret, mučki ubijen u svom rodnom mjestu
PROGNANIK IZ DERVENTE
1. Mustafić Huse Rešad, Devrenćanin, mučki ubijen u Ševarlijama i zapaljen u štali u Čanić Bege.

Dakle, za samo jedan dan ubijena 53 civila vićinom u svojim avlijama i sokacima. U Pridjelu su ubijena četiri nemoćna starca, u Ševarlijama je 7 civila ubijeno pa zapaljeno u štali Čanić Bege, jedan civil je zaklan pa bačen u nabujalu rijeku Bosnu, jedna žena umrla prvi dan po zatvaranju u logor. U Potočanima je jedan civil ostavljen da umre iskrižanog stomaka u obliku krsta a jedan ubijen hicem kroz usta. Svi nabrojani su ubijeni u istom danu a niko od njih, u trenutku ubistva, kod sebe nije imao nikakvo oružje niti je bilo koga ugrožavao.

Evo i spiska 140 logoraša s dužim logoraškim stažom, mještana ova tri naselja, takođe abecednim redom za svako naselje ponaosob

SPISAK LOGORAŠA
POTOČANI:
1. Ahmetović Edhema Nusret (1951), logori: Ševarlije, Modriča
2. Ahmetović Emina Asif (1954), logori: Ševarlije, Modriča
3. Ahmetović Emina Kasim (1956), logori: Ševarlije, Modriča
4. Ahmetović Emina Meho (1965), logori: Ševarlije, Modriča
5. Ahmetović Hamada Samir (1973), logori: Ševarlije, Modriča
6. Ahmetović Huseina Ramiz (1953), logori: Ševarlije, Modriča
7. Ahmetović Muharema Dževad (1954), logori: Ševarlije, Modriča
8. Ahmetović Omera Hasan (1941), logori: Ševarlije, Modriča
9. Ahmetović Osme Jasmin (1961), logori: Ševarlije, Modriča
10. Ahmetović Osme Sead (1955), logori: Ševarlije, Modriča
11. Ahmetović Smaje Nusret (1965), logori: Ševarlije, Modriča
12. Ahmetović Smaje Rifat (1956), logori: Ševarlije, Modriča
13. Bjelobrković Bećira Azem (1972), logori: Ševarlije, Modriča
14. Bjelobrković Smaila Fikret (1956), logori: Ševarlije, Modriča
15. Bjelobrković Sulje Edin (1972), logori: Ševarlije, Modriča
16. Bjelobrković Sulje Jasmin (1967), logori: Ševarlije, Modriča
17. Čajić Abaza Abaz (1965), logori: Ševarlije, Modriča
18. Čajić Bege Bego (1947), logori: Ševarlije, Modriča
19. Čajić Bege Muhamed (1945), logori: Ševarlije, Modriča
20. Čajić Hasana Enes (1972), logori: Ševarlije, Modriča
21. Čajić Hazima Salih (1957), logori: Ševarlije, Modriča
22. Čajić Huse Šaban (1949), logori: Ševarlije, Modriča
23. Čajić Muharema Hasan (1947), logori: Ševarlije, Modriča
24. Čajić Muharema Ibrahim (1955), logori: Ševarlije, Modriča
25. Čajić Mustafe Bećir (1943), logori: Ševarlije, Modriča
26. Čajić Mustafe Redžo (1945), logori: Ševarlije, Modriča
27. Čajić Osme Ahmet (1962), logori: Ševarlije, Modriča
28. Čajić Saliha Ejub Koka (1953), logori: Ševarlije, Modriča
29. Čajić Saliha Halid (1948), logori: Ševarlije, Modriča
30. Čajić Saliha Smajo (1946), logori: Ševarlije, Modriča
31. Čajić Mehe Osmo (1930), logori: Ševarlije, Modriča
32. Delić Adila Edin (1975), logori: Ševarlije, Modriča
33. Delić Adila Fadil (1971), logori: Ševarlije, Modriča
34. Delić Gazije Osman (1945), logori: Ševarlije, Modriča
35. Delić Halida Vahid (1970), logori: Ševarlije, Modriča
36. Delić Halida Zehid (1972), logori: Ševarlije, Modriča
37. Delić Hasana Teufik (1972), logori: Ševarlije, Modriča
38. Delić Muhameda Muhamed (1972), logori: Ševarlije, Modriča
39. Delić Muharema Muhamed (1941), logori: Ševarlije, Modriča
40. Delić Rizaha Enes (1964), logori: Ševarlije, Modriča
41. Delić Sadika Husein (1943), logori: Ševarlije, Modriča
42. Delić Saliha Emin (1956), logori: Ševarlije, Modriča
43. Delić Saliha Hasan (1953), logori: Ševarlije, Modriča
44. Delić Selima Halid (1942), logori: Ševarlije, Modriča
45. Jupić Mehe Alija (1940), logori: Ševarlije, Modriča
46. Jupić Muje Husein (1947), logori: Ševarlije, Modriča
47. Jupić Mustafe Šaban (1944), logori: Ševarlije, Modriča
48. Jupić Nedžad (1970), logori: Ševarlije, Modriča
49. Jupić Omera Adem, logori: Ševarlije, Modriča
50. Mešić Bećira Esad (1971), logori: Ševarlije, Modriča
51. Mešić Ejuba Muhamed (1941), logori: Ševarlije, Modriča
52. Mešić Hamdije Alija (1964), logori: Ševarlije, Modriča
53. Mešić Hasana Husein (1954), logori: Ševarlije, Modriča
54. Mešić Hasana Mevludin Sutko (1965), Ševarlije, Modriča
55. Mešić Mehe Šaban (1940), logori: Ševarlije, Modriča
56. Mešić Muharema Aziz (1957), logori: Ševarlije, Modriča
57. Mešić Šabana Jasmin (1967), logori: Ševarlije, Modriča
58. Mešić Sulje Bećir (1938), logori: Ševarlije, Modriča
59. Salkić Huseina Esad (1953), logori: Ševarlije, Modriča
60. Salkić Šabana Salih (1945), logori: Ševarlije, Modriča
PRIDJEL GORNJI
1. Bećirović Huseina Bego, Doboj
2. Džanić Alije Nazif, Doboj
3. Džanić Alije Suljo, Doboj
4. Grahić Bećira Dževad, Doboj
5. Grahić Bećira Ismet (1948) , novinar, logor Doboj, ubijen
6. Grahić Fatima ž. Bećirova, Doboj
7. Grahić Muje Ibrahim Brile (1947), logori: Perčin disko, Modriča
8. Grahić Šabana Husein Graho (1944), Bare Doboj
9. Hodžić Ibrahima Ramo None (1946), logor Doboj, ubijen
10. Husić Bege Sudan, starac, Doboj
11. Husić Habiba ž. Sudanova, Doboj
12. Jupić Husein, Doboj
13. Jupić Huseina Fadil (1963), Ševarlije, Doboj, Modriča
14. Jupić Huseina Omer, SŠC Doboj
15. Kavazović Omera Ramiz, šumar, Doboj
16. Kavazović Sadika Mustafa, Doboj
17. Kavazović Saliha Musto, Doboj
18. Mujić Avde Hasib, Doboj
19. Okanović Ibrahima Fadil, Doboj
20. Salatović Zlatana Amir, logor Doboj, ubijen
21. Skulić Sulje Halil, Usora kod Bosanke
22. Smajlović Sulje Agan, starac, Doboj
ŠEVARLIJE:
1. Alibašić Jakuba Dževad (1947), logori: Ševarlije, Modriča
2. Delić Redže Adil (1938), logori: Ševarlije, Modriča
3. Durmić Alage Husein (1950), logori: Ševarlije, Modriča
4. Durmić Alage Sadik (1943), logori: Ševarlije, Modriča
5. Durmić Huseina Enes (1976), logori: Ševarlije, Modriča
6. Durmić Rašida Jasmin (1964), logori: Ševarlije, Modriča
7. Durmić Sadika Alaga (1910), logori: Ševarlije, Modriča
8. Durmić Ševke Hasan (1947), logori: Ševarlije, Modriča
9. Durmić Ševke Meho (1936), logori: Ševarlije, Modriča
10. Durmić Ševke Omer (1946), logori: Ševarlije, Modriča
11. Fehrić Junuza Redžo (1966), logori: Ševarlije, Modriča
12. Fehrić Mustafe Ramo (1962), logori: Ševarlije, Modriča
13. Fehrić Redže Junuz (1941), logori: Ševarlije, Modriča
14. Hodžić Ahmeta Hajrudin (1972), logori: Ševarlije, Modriča
15. Hodžić Huse Salih (1938), logori: Ševarlije, Modriča
16. Hodžić Mehe Bećir (1931), logor Doboj
17. Hodžić Mehe Sadik (1972), logori: Ševarlije, Modriča
18. Hodžić Mehmeda Rifat (1956), logori: Ševarlije, Modriča
19. Hodžić Muje Mehri (1972), logori: Ševarlije, Modriča
20. Hodžić Muje Redžo (1943), logori: Ševarlije, Modriča
21. Hodžić Rame Haso (1928), logori: Ševarlije, Modriča
22. Hodžić Rame Ibrahim (1946), logori: Ševarlije, Modriča
23. Hodžić Saliha Hazim (1958), logori: Ševarlije, Modriča
24. Hodžić Saliha Meho (1944), logori: Ševarlije, Modriča
25. Hodžić Saliha Osman (1945), logori: Ševarlije, Modriča
26. Hodžić Salke Salko Šolaja (1910), logori: Ševarlije, Modriča
27. Hodžić Šerifa Nahid (1972), logori: Ševarlije, Modriča
28. Huseinbašić Emina Mehmed (1943), logor Doboj
29. Huseinbašić Mehmeda Nihad (1967), logori Ševarlije, Modriča
30. Ibrić Sadika Ejub (1952), logori: Ševarlije, Modriča
31. Ibrić Sadika Halil (1950), logori: Ševarlije, Modriča
32. Ibrić Sadika Salim (1949), logori Ševarlije, Modriča
33. Jupić Himze Suvad (1965), logori: Ševarlije, Modriča
34. Mahmutović Galiba Elvedin (1975), logori: Ševarlije, Modriča
35. Mahmutović Omera Abdulah (1945), logori: Ševarlije, Modriča
36. Mahmutović Omera Halid (1955), logori: Ševarlije, Modriča
37. Mahmutović Omera Hasan (1949), logori: Ševarlije, Modriča
38. Mahmutović Omera Husein (1938), logori: Ševarlije, Modriča
39. Mahmutović Omera Selim (1907), logori: Ševarlije
40. Mahmutović Selima Bećir (1939), logori: Ševarlije, Modriča
41. Mahmutović Selima Galib (1941), logori: Ševarlije, Modriča
42. Mehinović Agana Hamdija (1940), logori: Ševarlije, Modriča
43. Mehinović Ahmeta Esad (1940), logori: Ševarlije, Modriča
44. Mujadžić Jusufa Nermin (1968), logori: Ševarlije, Modriča
45. Mujadžić Jusufa Selvedin (1975), logori: Ševarlije, Modriča
46. Mujadžić Jusufa Vahidin (1970), logori: Ševarlije, Modriča
47. Mujadžić Sulje Hamid (1930), logori: Ševarlije, Modriča
48. Mujadžić Sulje Jusuf (1946), logori: Ševarlije, Modriča
49. Mujčić Omera Osman (1946), logori: Ševarlije, Modriča
50. Mujčić Omera Salko (1952), logori: Ševarlije, Modriča
51. Omerović Rame Jakub (1952), logori: Ševarlije, Modriča
52. Omerović Šabana Redžo (1932), logori: Ševarlije, Modriča
53. Osmanbegović Hakije Izet (1968), logori: Ševarlije, Modriča
54. Osmanbegović Muje Hakija (1942), logori: Ševarlije, Modriča
55. Osmanbegović Redže Salih Bećar (1920), logori: Ševarlije, Modriča
56. Sinanović Ahmeta Idriz (1943), logori: Ševarlije, Modriča
57. Sinanović Murata Ramiz (1950), logori: Ševarlije, Modriča

ZATEČENE IZBJEGLICE
1. Tukić Šaćira Esad iz Doboja, logori: Ševarlije, Modriča

Komentar nije potreban. Samo pitanje: kada će ubice biti privedene i osuđene? Ovakav zločin nije počinio jedan ili dva zločinca, moralo ih je biti daleko više. Većina lokalnih Srba, učesnika u akciji progona muslimanskog stanovništva i pljačkanju njihove imovine, je identifikovano. Oni se slobodno kreću, čak i naseljima po kojima su harali. Oni svakako imaju šansu dati svog prilog ustanovljivanju prave istine i imena ubica ovih nedužnih ljudi. Samo istinom, otkrivanjem identiteta svih zločinaca, i njihovim suđenjem, bi se mogla pokrenuti izgradnja povjerenja među narodima.
MIRADOF
 
Postovi: 2
Pridružen: Pon tra 14, 2014 11:54 pm

Re: Ubistva i progoni Bošnjaka južno od Doboja

PostPostao/la mozav007 » Pon sij 29, 2018 6:44 am

It is a very interesting blog.




เว็บแทงบอล
mozav007
 
Postovi: 8
Pridružen: Sub pro 02, 2017 6:57 am


Vrati se na: Četnički zločini tokom agresije

Tko je online

Nema registriranih korisnika pregledava forum i 1 gost

cron